Czym dziś jest „dobre życie”? Czy to bliskość natury, znajome twarze, czy rytm codzienności, który nie pędzi? Jak kształtują się marzenia i aspiracje poza wielkimi ośrodkami miejskimi? W projekcie MAŁOMIASTECZKOWY ruszyliśmy w Polskę, by wspólnie z mieszkańcami mniejszych miast szukać odpowiedzi – bez założeń, schematów i gotowych tez. To opowieść o badaniach, które dzieją się tu i teraz – w rozmowach, na lokalnych targach, piknikach, ale i w cyfrowych zakamarkach codzienności. Łączymy klasyczną etnografię terenową z pracą netnograficznej grupy online, a zebrane jakościowe obserwacje osadzamy w kontekście danych demograficznych.
krajobrazie Polski. Choć nie istnieje jedna, oficjalna definicja „małego miasta”, najczęściej przyjmuje się, że to miejscowości posiadające prawa miejskie i liczące mniej niż 20 tysięcy mieszkańców. W Polsce jest ich ponad 800, co stanowi około 80% wszystkich miast. Mieszka w nich ponad 5 milionów osób – to niepozorny, ale znaczący fragment na mapie Polski. Małe miasta mają swoją społeczną i funkcjonalną specyfikę – są lokalnymi centrami usług, edukacji i kultury, a jednocześnie pełnią rolę pomostu między dużymi ośrodkami miejskimi a obszarami wiejskimi. Ich relacje z otoczeniem wpływają na kierunki rozwoju lokalnego, a ich mieszkańcy – choć często pomijani w ogólnopolskich narracjach – są kluczowi dla zrozumienia współczesnej Polski.
Projekt MAŁOMIASTECZKOWY koordynuje Aleksandra Gębarowska, a za projektem stoi zespół kilkudziesięciu badaczek i badaczy, którzy współtworzą ten eksperyment wspólnie z mieszkańcami i mieszkankami polskich miasteczek.